17 sept

vandaag flinke boswandeling gemaakt met veel klimwerk.
dan kom je langs een heel oude moskee met nog een vierkante minaret,begraafplaats er omheen.we zijn dwars door het bos gelopen en moesten weer een pad zoeken.zie ik onderweg een klein slangetje over het pad kronkelen,ja foto maken,maar meteen de waarschuwing;kijk uit,die zijn giftig!en dan moesten we nog door dat bos he!
we kwamen langs het huis van vrienden en daar hebben we wat gedronken,ze hadden gehoord dat ik zou komen en waren nieuwsgierig.de mensen zijn erg gastvrij en hartelijk.we kregen een vis mee,speciaal voor mij en zelf gevangen.het was een snoek of in bosnies een stuka,erg lekker.gelukkig kan ik bedanken;fala heet dat.men vindt het leuk als je moeite doet voor de taal,nou ja die paar woorden,het is al moeilijk genoeg.
s,avonds barbecue samen met de buren,dat was veel praten o.a over de oorlog en hoe ik daar over dacht, ook de mensen in dit dorp hebben erg geleden.veel huizen waren kapot maar zijn bijna allemaal weer herbouwd.soms gedeeltelijk,als er weer geld is gaan ze weer verder maar ze wonen er dan al wel.als het klaar is zie je nog ruw baksteen,de buitenkant dan,is er geld wordt het gepleisterd en weer later komt er een mooie kleur op.ik heb huizen in alle mogelijke kleuren gezien,ziet er echt vrolijk uit.wat ook opviel;iedereen heeft ongelofelijk veel planten,die staan werkelijk overal,op de trappen aan de balkons en op terrassen.
in dit dorpje,turija waar ik ben ,komt de dokter een keer per week spreekuur houden.voor de kleine dingen zoals recepten e.d anders ga je naar lukavac of tuzla,
daar zijn meer faciliteiten.
de kinderen gaan al vanaf 5 jaar naar school,die is ook in dit dorp.ze gaan in 2 groepen,een groep vanaf half9 tot half een,de andere groep van half 1 tot half 4.
ik kom de kinderen regelmatig tegen als ik aan de wandel ben.ze groeten allemaal,soms in het engels of in het duits.
dit is het even voor vandaag!
ik heb nogal een pijnlijke boven arm en typ nu met een hand!


groet